Granice to rozmowa, współpraca i spokojne dążenie do zaspokajania własnych potrzeb. Czy to trudne? Zależy, w jakim domu się wychowaliśmy. Mówi się czasem, że pewne książki czytamy od deski do deski; ja książkę Jarka Żylińskiego „Granice dzieci i dorosłych” właśnie od deski do deski przerabiam.
„Objazdowa księgarnia” Jenny Colgan to książka bez dedykacji, ponieważ jest dedykowana każdemu z czytelników. Mnie i Tobie. Wszystko w tej książce wdzięczy się do czytelniczki i jednocześnie bardzo wdzięczne do czytania.
Wychowałam się nad Sanem, rok spędziłam nad rozlewiskiem rumuńskiego Dunaju, a mazurska rzeka Łyna, o której pisze Eliza Kącka, zrobiła na mnie nieodparte wrażenie. „Wczoraj byłaś zła na zielono” to książka nie o przyrodzie, tylko o tym, jak się w naszym kraju wychowuje dziecko z autyzmem oraz o relacji matki w spektrum autyzmu z córką autystką
.
– Piękne oryginalne ilustracje, intrygujące pokazanie tematu, nawet banalnego – to moje zaplecze. Jeśli w tym wszystkim jest jeszcze magia, to jestem zachwycona. Nic – tylko otaczać dzieci książkami – mówi Anna Jankowska, prowadząca największą w Polsce grupę na temat książek dla dzieci na Facebook.
Dorosły wchodzi na matę, żeby spotkać się z samym sobą, a dziecko – żeby spotkać się z bohaterem baśni – mówi Agnieszka Sygitowicz-Stankowska z „Happy Joga”.
– Moja mama śmieje się, że mam smykałkę do gotowania po babci, która lubiła gotować. Ona sama jej nie odziedziczyła, ale się dla nas starała – opowiada Patrycja, Kucharka w baletkach.
– Jeśli chodzi o moje osobiste doświadczenie, to całe moje życie było podporządkowane opiece nad małym dzieckiem przez dzień, wieczór i noc i tego zresztą oczekiwał ode mnie świat – mówi Monika Pastuszko, autorka książki „Matka Polka sika w krzakach”.
Kiedy mówię Gosi, że owoc, który właśnie je, zawiera witaminę C, moja ukochana córeczka odpowiada z pełnym przekonaniem: „I witaminę K!”, bo zapadł jej w pamięć wierszyk „Kiwi” („Owoc kiwi w sobie ma witaminy C i K”).
-Z bycia dzieckiem się nie wyrasta, choć nauczyłam się, że wielu dorosłych nawet nie chce
dopuścić do siebie takiej myśli; jakby to była ujma na honorze czy potworna choroba. Pozwolenie sobie na bycie dzieckiem jest fajne, bardzo to polecam! – zachęca Ola Szwajda, ilustratorka dla dzieci.
Dzieci – już od kołyski czy gondolki – zachwycone są różnorodnością świata stworzonego w książce „„Książka o tolerancji. Włosy”. Mam jednocześnie nieodparte wrażenie, że ta książka o tolerancji dla dzieci jest doskonała do nauki tolerancji dla ich rodziców.